Kontraesanak

Begiak ixten baditut, Kamboiako herrixka galdu batean ikusten dut nire burua, besoak luze-luze zabalduta eta ume andana bat atzetik jarraika dudala, ilararen buru, hegazkinarena egiten. Hegoak okertu eta hegazkinok bata bestearen ondoren buelta erdia egitean, burua altxatu eta habe luzeen gainean eraikitako etxolan tea hartzen dauden dozena bat turistengan ez erreparatzea ezinezko egiten zait. Egunaren azken orduko argi epeletan, haien (gure) azala argiek dirdira egiten dute, lurraren koloreko jendearen artean, gure zuritasunak min egin arteraino. Izan ere, sexuan estreinatzen den neskatoari bezala, birjinatasunaren mintza urratu eta ukitugabetasuna betiko kendu diogu Iparraldeko tribu honi. Algara artean, beraien buruak lurrera botaaz  hegazkin istripua simulatzen ari diren umeez gain, gainontzeko herritarrek errezeloz begiratzen gaituzte izaki etorriberrioi. Eta arrazoirik ez zaie falta.

Onuragarria da horrelako komunitate isolatuentzat turistok eramaten dugun “progresoa”? Ez gara, fusilen ordez, argazki kamera teleskopikoz armatutako XXI. mendeko kolonizatzaile modernoak? Zenbaterainoko eragina du turismoak kultura txikien desagertzean? Existitzen da turismo etikoa? Suposatzen dut galderok ez dutela erantzun argi eta bakarra izango, baino duela urte dexente, filosofiako lehen klase hartan irakasleak esan zigun bezala, filosofia horretarako da, galderak egin eta haien inguruan jarduteko. Hala, egun hura, esperientzia politez gain, motxila kontraesanez ere zamatzeko baliagarria izan zitzaidan eta tropikoetako beroa nahikoa izango ez balitz, galdera hauek ederki sutu didate burua eguna hartatik gaurdaino . 

(Lasai ama, gehiago etorriko da xD)

Fisikaz iseka

Yin 

Aita eta amari:

Inoiz fisikak sinesgarritasuna galtzen badu, arrastian izango da, auskalo noren izenez batailatutako legearen arabera, eguzkiak behera egin ahala bere tamaina handitu eta ezti koloreko gortina batek zerua goitik behera zeharkatzen duenean. Esango nuke, bizitza zor diogun astroak indarra galdu eta zeruko nagusitasuna gainontzeko izarrei utzi ahala, haizeak behera egin eta olatuen zarata xuxurla melodiko bihurtzen denean, termodinamikaren bigarren printzipioa ere eguzkiaren argitasuna bezain beste ahuldu egiten dela, zeinek uneoro unibertsoa geroz eta desordenatuagoa bihurtzen dela dioen. Bitartean, kaosaren legeari ere burla eginez eta hondartzan gaudenon isiltasuna eta atentzioa lortuz, urrutian entzuten den gitarra tristeak eta haren jabearen ahots melankolikoak momentuari izaera bare, ezti eta goxoa ematen diote. Bururatzen zaizu istant ordenatu, paketsu eta lasaiagorik? 

Hala ere, urte asko dira Gödel-ek lege matematikoak erabiliz, matematikaz eta beraz fisikaz, ezin fida gaitezkeela frogatu zuela…Eta ez naiz ni izango Gödelen teoria zalantzan jarriko duena!

Yan